SER, ESTAR – Odwieczny problem w języku hiszpańskim!

Czasownik BYĆ  jest zmorą i odwiecznym problemem nie jednego ucznia w języku hiszpańskim. Przecież w języku polskim posługujemy się tylko jednym czarownikiem, które wystarczy w odpowiedni sposób odmienić. Niestety w języku hiszpańskim odmiana słówka nie wystarczy. Oprócz odmiany czasownika, musimy również nauczyć się pewnych zasad jego używania, ponieważ w tym języku wspomniany czasownik nie występuje tylko w jednej formie. Każdy z powyższych czasowników używany jest w innej sytuacji. A zatem jaka jest odmiana i różnice między czasownikami ser, estar? Ogólnie rzecz ujmując można powiedzieć, że czasownika ser służy do opisywania stanu stałego, a estar do opisu czegoś tymczasowego.

W języku hiszpańskim występuje jeszcze jedna forma czasownika być – haber, który ma tylko jedną formę dla czasu teraźniejszego – hay. Używany jest, kiedy mówimy o osobie lub przedmiocie nieznanym lub bliżej nieokreślonym.

 

Przybliżmy sobie zatem odmiany tych dwóch czasowników:


  SER                                                                                                        ESTAR 

Yo – Soy                                                                                      Yo – Estoy
Tú – Eres                                                                                     Tú – Estás
Él/ella/usted – Es                                                                        Él/ella/usted – Esta
Nosotros/as – Somos                                                                 Nosotros/as – Estámos
Vosotros/as – Sois                                                                      Vosotros/as – Estais
Ellos/ellas/ustedes – Son                                                            Ellos/ellas/ustedes – Están

 

Różnice między SER, ESTAR:

Mamy już za sobą odmianę czasowników ser, estar. Czas zapoznać się z różnicami między tymi dwoma czasownikami.

CZAROWNIK – SER

1. Służy do określania narodowości i pochodzenia.
¿De dónde eres? Soy de Polonia.
2. Służy do określania zawodu, zajęcia.
¿Qué haces? Soy profesora.
3. Służy do przedstawienia osób, rzeczy.
¿Quién eres tú? Soy Polaca.
4. Gdy mówimy o dniach tygodnia i godzinach
Hoy es domingo. Son las ocho de la mañana.
5. Służy do wyrażania cech fizycznych osób lub rzeczy.
José es alto y gordo.
El equipaje es grande.
6. Służy do wyrażenia osobowości czy charakteru danej osoby.
Pedro es muy simpático.

 

CZASOWNIK – ESTAR

1. Służy do określenia lokalizacji przedmiotu lub osoby (Jeżeli przetłumaczylibyśmy to na język polski znaczyło by “znajduje się”).
¿Dónde está la iglesia? Al fin de esta calle.
¿Dónde está María? Está en su casa.
2. Służy do wyrażania stanów fizycznych i duchowych.
José está enfermo.
Estoy nervioso.
3. Służy do wyrażania aktualnego stanu rzeczy.
La tienda está cerrada.
4. Używany jest z przysłówkiem bien i mal, w celu wyrażania samopoczucia.
¿Qué tal estás? Estoy bien, gracias.

Zobacz jeszcze

Podziel się:)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.